Afgelopen dinsdagavond, net voor etenstijd, kreeg ik een pakketje. Daarin zat voor mij een vestax mixer, mijn aller- allereerste. Ik zeg dat omdat ik eigenlijk altijd al met n schuin-oog naar die mixers zat te staren en na verloop de hoop weer opgaf omdat je als 14 jarige (ja, zo lang geleden heb ik het over) daar nog geen middelen voor hebt. Wat ik wel kon betalen, waren de overtollige houseplaatjes in uitverkoopbakken. Met die plaatjes, een platenspeler van m'n ouders, eentje van grofhuisvuil en een geleende mixer, zwengelde ik samen met n vriend (en medelotgenoot) soort van mixes in elkaar.
Hoe verder in de tijd ik kwam, hoe meer platen (die niet meer uit de uitverkoop kwamen) en serieuze apparatuur er kwam. Maar uiteindelijk was van dat alles een ding echt heel belangrijk: doordat we eerst echt veel moeite moesten doen voor alles, leek het daarna zo makkelijk te gaan en kunnen we nu nog steeds plaatjes mixen met ogen dicht.
Ik had altijd nog wel draaitafels in huis, maar meer om de platen die ik heb te luisteren en niet zo zeer echt mixen. Ik ging me meer bezig houden met zelf muziek maken. In m'n achterhoofd leek het me ook wel leuk om eigengemaakte track te kunnen mixen maar dat leek me weer zo'n met-schuine-ogen-opgeef verhaal te worden. Je hebt zeker mooie software waar dit mee kan, maar buiten mijn bereik.
Tot ik toevallig een programma tegenkwam dat Mixxx heet. Het is open source software, in dit geval nog gratis ook, waar je digitale muziek-bestanden mee kan afspelen én met speciale platen met 'n tijdcode erop ze afspelen zoals je met normale draaitafels doet. En zoals eerder gezegd... dat kan ik natuurlijk met m'n ogen dicht.
Om vinylcontrol werkend te krijgen heb je een aantal dingen nodig die je op een bepaalde manier moet aansluiten. Dit geld eigenlijk voor alle djsoftware waar dit mee kan. De bedoeling is dat de software het geluid van de tijdcodevinyl binnenkrijgt. Jammer genoeg kun je vaak niet je draaitafel rechtstreeks in je geluidskaart steken omdat uit de meeste draaitafels een te zacht geluid komt (dit heeft te maken met de manier waarop draaitafels werken). Je kunt hiervoor een phono preamp gebruiken of een ander apparaat waar een phono-in én een line(level)-out op zit. Dit laatste besloot ik in eerste instantie te doen omdat goede preamps best prijzig zijn voor wat ze doen. Vervolgens wilde ik het geluid weer terug naar de mixer, waardoor m'n extra ingangen bezet zijn. Het werkte best aardig los van een aantal problemen: ik kan op deze manier niet mn koptelefoon gebruiken en als ik weer een gewoon plaatje wou neerleggen moest ik eerst de draaitafel weer op mn mixer aansluiten. Na veel kabeltjes losmaken en opnieuw aansluiten ging ik toch maar op zoek naar een betere oplossing en kwam ik en oude bekende uit mijn schuine-ogen-opgeef tijd tegen: het merk vestax. Zij hebben in 2007 een 2 kanaals battle mixer gemaakt, speciaal voor het mixen met tijdcodevinyl, de PMC-05 Pro 3 DX.
Aan de voorkant van deze mixer zitten in- en uitgangen die je aansluit op je geluidskaart, je draaitafels gaan op de gewone manier aan je mixer. Als je met de tijdcode wil draaien (vinyl of cd, want dat kan ook) zit er op de voorkant van de mixer een switch (ééntje per kanaal) waardoor de tijdcode via de voorkant direct naar je geluidskaart/djsoftware gaat en ook weer terugkomt naar je fader. Een hele elegante oplossing dus. Toen ik deze mixer ook nog voor een ok prijs tegenkwam, werd het om n lang verhaal kort te maken dinsdagavond.
Na heerlijk te hebben gespeeld, geprutst en alle knopjes te hebben uitgeprobeerd, legde ik in het voorbijlopen steeds een paar plaatjes en mixte ze met digitale plaatjes en was ik zeer content. Donderdagavond mixte ik een eigengemaakte track aan op een release van het label sound signature, nummer 6. De A kant van die plaat heb ik vorige eeuw zo vaak gedraaid (nu nog steeds trouwens) dat ik het mijn eigen nummer er vrij onbewust op aanmixte. Zoals dat werkt bij mixen, draaiden er twee platen tegelijkertijd, mooi harmonisch door met elkaar...
Todat ik me realiseerde dat wat er op dat moment gebeurde, iets was waarvan de gedachte eraan alleen al me, langer als 10 jaar gelden, 'n met-schuine-ogen-opgeef gevoel gegeven zou hebben. Toen heb ik deze foto genomen en was alles even goed..., toen gingen de plaat met door elkaar lopen (dat doen ze) en heb ik ze af gezet.